Kluun neemt wraak met Baja Bikes

Wraak op de Ramblas

Eric is een vriend van mij. Hij toog begin dit jaar naar Barcelona en begon daar een bedrijfje in een branche waar wij Nederlanders wel kaas van hebben gegeten: fietsen. En dan niet zomaar fietsen als in fietsen verkopen of repareren, neen, het leek Eric wel een goed idee om Barcelona op te zadelen met de ergste vorm van fietsen die er bestaat, een vorm waar zelfs Nederlanders compleet gestoord van worden: toeristische fietstochten door de stad.

U kent ze wel, groepen Japanners op rode fietsen die plotsklaps midden op de trambaan remmen om het monument op De Dam te fotograferen. Kuddes adolescente Spanjaarden die, na eerst een halve coffeeshop te hebben leeg gerookt, al slingerend voetgangers en trams in de Leidsestraat terroriseren.

Há, dacht Eric, ik zal ze hebben, die buitenlanders, en richtte BajaBikesBarcelona.com op. Dit weekend was ik er met mijn vrouw en omdat ik vind dat je de levenskeuzes van je vrienden moet respecteren en daar waar mogelijk stimuleren, namen wij met acht andere Hollandesi deel aan een Baja Bikes-tocht door Barcelona.

Ik heb me de pleuris gelachen. Met Eric als een slalommende skileraar op een gitzwarte piste voor de groep uit waren we een bezienswaardigheid tijdens het bezichtigen. Ik ben uitgelachen door winkelpersoneel, toegezwaaid door kinderen, gefotografeerd door toeristen en vervloekt door automobilisten.

Het deerde me niet. In drie uur tijd tientallen argeloze winkelende Barcelonezen de stuipen op het lijf jagen door ze op hun eigen Ramblas en Plaza Catalunya de sokken uit hun schoenen te rijden, dat voelde goed.

Eindelijk wraak.

www.bajabikes.eu/nl/barcelona/2/129

Kluun neemt wraak met Baja Bikes

Wraak op de Ramblas

Eric is een vriend van mij. Hij toog begin dit jaar naar Barcelona en begon daar een bedrijfje in een branche waar wij Nederlanders wel kaas van hebben gegeten: fietsen. En dan niet zomaar fietsen als in fietsen verkopen of repareren, neen, het leek Eric wel een goed idee om Barcelona op te zadelen met de ergste vorm van fietsen die er bestaat, een vorm waar zelfs Nederlanders compleet gestoord van worden: toeristische fietstochten door de stad.

U kent ze wel, groepen Japanners op rode fietsen die plotsklaps midden op de trambaan remmen om het monument op De Dam te fotograferen. Kuddes adolescente Spanjaarden die, na eerst een halve coffeeshop te hebben leeg gerookt, al slingerend voetgangers en trams in de Leidsestraat terroriseren.

Há, dacht Eric, ik zal ze hebben, die buitenlanders, en richtte BajaBikesBarcelona.com op. Dit weekend was ik er met mijn vrouw en omdat ik vind dat je de levenskeuzes van je vrienden moet respecteren en daar waar mogelijk stimuleren, namen wij met acht andere Hollandesi deel aan een Baja Bikes-tocht door Barcelona.

Ik heb me de pleuris gelachen. Met Eric als een slalommende skileraar op een gitzwarte piste voor de groep uit waren we een bezienswaardigheid tijdens het bezichtigen. Ik ben uitgelachen door winkelpersoneel, toegezwaaid door kinderen, gefotografeerd door toeristen en vervloekt door automobilisten.

Het deerde me niet. In drie uur tijd tientallen argeloze winkelende Barcelonezen de stuipen op het lijf jagen door ze op hun eigen Ramblas en Plaza Catalunya de sokken uit hun schoenen te rijden, dat voelde goed.

Eindelijk wraak.

www.bajabikes.eu/nl/barcelona/2/129

Nieuw: Bernabeu Tour met de fiets

Altijd al het Santiago Bernabéu-stadion met eigen ogen willen zien? Logisch, miljoenen gingen je voor. Sinds kort heeft het Nederlandse bedrijf Baja Bikes Bernabeu Tours met Nederlandse gids: http://www.bajabikes.eu/nl/madrid/fietsen/madrid-bernabeu-bike-tour/5/13/53

Dat betekent fietsen in Madrid met gids en inclusief een rondleiding in het beroemdste stadion van de wereld. Doen dus.

Einde sportieve Spaanse Burgeroorlog in zicht

 Vanavond staat in het beslissende duel in de halve finale van de Champions League tussen FC Barcelona en Real Madrid niet enkel een finaleplaats op het spel. Zoals verwacht leverden de eerste drie Clasicos spektakel op. Niet zozeer voetbaltechnisch als wel op psychologisch vlak. Met name Real Madrid zocht en overschreed de grenzen van het internationale topvoetbal. Enkel een sportieve verrassing in Camp Nou kan het imago van De Koninklijke nog redden.

Het leek lange tijd het succes te zijn van het Spaanse elftal. Hoezeer de topspelers van de twee Spaanse supermachten in onderlinge confrontaties ook botsten, buiten de lijnen waren zij vrienden. Iker Casillas prees Xavi en Andres Iniesta de hemel in en Gerard Pique liet niet na om het belang van Sergio Ramos en Alvaro Arbeloa te benadrukken. ”Professionals kunnen wedstrijden en vriendschappen prima scheiden,” gaf bondscoach Vicente del Bosque als verklaring voor de voor buitenstaanders opvallende relatie tussen spelers van de aartsrivalen. Tegen vier duels op rij blijkt de onderlinge band niet bestand. In de heenwedstrijd vorige week woensdag in het Santiago Bernabéu spatte de vonken er vanaf. Van wederzijds respect was nauwelijks sprake, laat staan van vriendschap. Niet alleen voorzitters Florentino Perez en Sandro Rosell kunnen elkaars bloed wel drinken, ook op het veld werden alle trucs uit de kast gehaald om elkaar een kaart aan te naaien. Sportkrant Mundo Deportivo berichtte na de 0-2 in Madrid dat Real-spelers hun Barça-collega’s besloten te blocken op Twitter. Over en weer werd vanuit de clubs een spreekverbod afgekondigd, maar daar hielden weinigen zich aan. In de eerste plaats de PR-afdelingen van Real en Barcelona niet. Nadat De Koninklijke een filmpje van het vermeende aanstellerige gedrag van de Catalanen op de eigen website plaatste, counterden de Blaugranas met een video waarin zij wilden aantonen dat de Barcelona-spelers al 270 minuten zijn gebombardeerd. De twee Spaanse halve finalisten dienden parallel een klacht in bij de UEFA voor de misdragingen van de ander. Zo riep Madrid de Europese bond op om 6 spelers van de opponent te schorsen – onder meer Sergio Busquets die Marcelo een aap zou hebben genoemd – en eist Barcelona dat José Mourinho wordt vervolgd wegens wangedrag. De UEFA buigt zich pas vrijdag over deze aanklachten.

Alles en iedereen struikelt over elkaar heen om een mening over deze moderne Spaanse Burgeroorlog te ventileren. Vooral Real moet het ontgelden. Succescoach Otmar Hitzfeld richtte zijn pijlen op Mourinho. “Om de intenties van Barcelona om met UNICEF op de borst te spelen in twijfel te trekken overschrijdt de fatsoensgrens. Ik ken hem van coachcongressen en heb hem ervaren als arrogant, onbenaderbaar, kauwgom kauwend en enigszins onbeschoft.”
De rol van Joséé Mourinho is in de apotheose van het vierluik geminimaliseerd. De Portugees die zo nadrukkelijk zijn stempel op het verloop en de uitvoering van de drie eerdere confrontaties drukte, is verbannen naar de tribune. Het is hem niet toegestaan op welke wijze dan ook met zijn spelers of staf te communiceren. De Vlaamse arbiter Frank de Bleeckere zal daar niet rouwig om zijn. Net als vorig jaar fluit hij een topduel in Camp Nou waarbij Pep Guardiola en José Mourinho aan de touwtjes trekken. In het door Barcelona met 1-0 gewonnen duel stond Internazionale al vrij vroeg in de strijd met tien man nadat Thiago Motta rood kreeg.

Voor Ibrahim Afellay is het hopen op speelminuten nu Andres Iniesta weer fit is verklaard. De Oranje-international was vorige week de gevierde man in Bernabeu vanwege zijn assist waaruit Lionel Messi de score opende. Net als zijn teamgenoot Xavi – “de uitlatingen van Real doen erg pathetisch aan” – typeerde hij de onderlinge verhoudingen als slecht. Overigens heeft Guardiola een grote verrassing in petto voor op het spelersformulier. Zijn defensieve problemen lost hij deels op door de zes weken geleden nog aan een levertumor geopereerde Eric Abidal in zijn wedstrijdselectie op te nemen.

Herrie in El Vestuario Madrileño

Het is een publiek geheim dat de meerderheid van de spelers van Real Madrid ploeggenoot Cristiano Ronaldo zat zijn. Niet alleen aanvoerder Iker Casillas ziet de Portugees liever gisteren dan vandaag terugkeren naar Engeland. Ook in Madrileense kranten duiken nu berichten op over een in heftigheid toenemende kleedkamervete. Casillas blijkt zaterdagavond heftig met enkele van zijn collega’s te zijn gebotst na afloop van de wedstrijd tegen Barcelona. Onder hen Ronaldo en zijn maatjes Marcelo, Carvalho en Pepe. Het viertal zou vanuit het midden van het veld voorafgaand aan El Clasico niet naar het publiek hebben gezwaaid en daarmee een erecode hebben geschonden.
Enkele weken terug in aanloop naar het duel tegen Racing Santander maakte CR7 het helemaal bont door zijn teamgenoten te wijzen op het belang van zijn inbreng: “Zonder mij hadden jullie allang 20 punten achter gestaan op Barça”.

De Koninklijke opnieuw rijkste club ter wereld

 

Real Madrid is door het accountantskantoor Deloitte voor de zesde opeenvolgende keer uitgeroepen tot de rijkste voetbalclub op aarde. De Madrilenen konden afgelopen jaar bijna 440 miljoen euro aan inkomsten bijschrijven. Dat is aanzienlijk meer dan de 400 miljoen die nummer twee op de lijst en landskampioen FC Barcelona ontving. De Spaanse topclubs laten Europese grootmachten als Bayern München, Manchester United, Inter en Milan ruim achter zich. In de top 20 van grootverdienende clubs staan zeven Engelse, vier Italiaanse, vier Duitse, drie Spaanse en twee Franse clubs. In totaal streken de 20 voetbalreuzen meer dan 4 miljard euro op. Een record, ondanks de recessie.

Dream Team versus Regime Team

(Dit artikel werd in december 2009 gepubliceerd in De Pers)

Deze week werd het eerste Nederlandstalige boek over ´s werelds succesvolste voetbalclub ooit gepresenteerd. Journalist Eric Castien schreef ´De Koninklijke – Real Madrid van Di Stefano tot Van Nistelrooy´ en reikte het eerste exemplaar uit aan Leo Beenhakker. Maandagavond om negen uur ontvangt regerend landskampioen FC Barcelona koploper Real Madrid in het eigen Camp Nou. De Klassieker Ajax – Feyenoord is hier niets bij.

Catalonia is not Spain. Op tientallen plekken in Barcelona is deze leus in de vorm van graffiti op de muren gekalkt. Catalanen, de inwoners van de regio waarvan Barcelona de hoofdstad is, zijn geen Spanjaarden. Althans, ze voelen zich in de eerste plaats Catalaan, spreken Catalaans, worden in het Catalaans onderwezen op school, lezen Catalaanse boeken en vieren Catalaanse feestdagen. Sterker dan dat. De rivaliteit tussen Catalanen en Spanjaarden is eeuwenoud. Santiago Segurola, de Johan Derksen van Spanje, zucht veelzeggend als hem wordt gevraagd de kern van de wederzijdse haat uit te leggen. ´Waar moet ik beginnen? De rivaliteit dateert al van ruim vijfhonderd jaar geleden toen Madrid werd aangewezen als hoofdstad van Spanje. Dat zit de inwoners van Barcelona nog altijd dwars. Destijds maakte Catalonië, de regio waarvan Barcelona de hoofdstad is, de dienst uit in Spanje. De keuze voor het in die tijd weinig voorstellende Madrid kwam dan ook aan als een mokerslag. Madrid heeft zich door de eeuwen heen het recht van de sterkste toegeëigend. Politiek gezien streeft de regering naar een centraal geleid land dat wordt bestuurd vanuit de hoofdstad. Catalonië heeft zich altijd al als onafhankelijke staat willen afscheiden. Die geluiden worden de laatste jaren weer steeds sterker. Op alle vlakken zijn deze clubs elkaars tegenpolen. Dankzij die turbulente historie gaan de sentimenten ver terug. Een stuk dieper ook dan bij jullie eigen Ajax – Feyenoord.´

Tijdens de onderdrukkingsperiode tussen 1939 en 1975 was alles wat Catalaans klonk of oogde officieel verboden. Voetbalclub fc Barcelona werd in die jaren beschouwd als het Catalaanse Leger. Als de enige manier om legaal de vijand te bestrijden en waar mogelijk te vernietigen. Officieel mocht er in het Camp Nou geen Catalaans worden gesproken, maar eenmaal binnen de poorten van het stadion had menig Catalaan daar maling aan.
Ook voor de Spaanse Burgeroorlog werd het Catalaanse streven naar onafhankelijkheid hardhandig onderdrukt. In 1925 werd Barça-oprichter Joan Gamper door het regime van dictator Primo de Rivera ervan beschuldigd het Catalaanse nationalisme aan te wakkeren. Ook onder het bewind van deze machthebber was alles wat regionaal, en dus niet-Spaans, was ten strengste verboden. Directe aanleiding was het fluitconcert waarmee de Barça-supporters tijdens een wedstrijd de ‘Koninklijke Mars’ hadden begeleid. Als straf werd het toenmalige Les Corts-stadion zes maanden gesloten en werd voorzitter Gamper gedwongen af te treden. De geboren Zwitser werd vervolgens uit Spanje verbannen. Hij keerde terug naar zijn geboorteland Zwitserland, waar hij in 1930 zelfmoord pleegde.

Zes jaar later werd de haat van fc Barcelona voor Madrid opnieuw gevoed. Op 6 augustus 1936, enkele weken na de start van de Spaanse Burgeroorlog, reden Barça’s clubvoorzitter Josep Sunyol en een journalist naar een partijbijeenkomst van de links-nationalistische politieke partij Esquerra Republicana de Catalunya (ERC). Deze extreemlinkse partij streefde naar en onafhankelijke Catalaanse staat. Partijpoliticus Sunyol werd herkend, zonder een vorm van gerechtelijk proces door het leger gearresteerd en vrij snel daarna om het leven gebracht. Pas een week later hoorde men in Barcelona wat er was gebeurd: de fascisten hadden de voorzitter van hun club vermoord. De vlam sloeg in de pan en de haat jegens Madrid nam in Barcelona ongekend grote vormen aan.

Na afloop van de Burgeroorlog en de installatie van Francisco Franco als de Grote Leider begon een zesenveertig jaar durende fase van min of meer stil verzet. De rivaliteit tussen Barcelona en Madrid werd voornamelijk uitgevochten in rechtstreekse duels tussen fc Barcelona en Real Madrid. Aartsrivalen zoals aartsrivalen bedoeld zijn. De bedreigingen en martelingen van Catalaanse politici, clubbestuurders en andere prominenten door Franco-aanhangers leidden tot vreemde praktijken. De 11-1 overwinning van Real Madrid op fc Barcelona in 1943 is in dit opzicht een hoogtepunt. Of dieptepunt. Terwijl het merendeel van de Europese mannen met hun gedachten bij de Tweede Wereldoorlog zaten, voetbalde Spanje gewoon door. In de tweede wedstrijd in de halve finale om de Spaanse beker werden bestuursleden en spelers van fc Barcelona dusdanig bedreigd door de staatsveiligheidsdienst, dat de Catalanen wel uitkeken om Real Madrid in het Chamartin-stadion een strobreed in de weg te leggen. De eveneens afgeschrikte Catalaanse pers had het een dag na de nederlaag over ‘de superioriteit van Real Madrid’. Er was welgeteld één Catalaanse journalist die zich kritisch uitliet over wat er in de hoofdstad was gebeurd: Juan Antonio Samaranch. De in Barcelona geboren latere voorzitter van het Internationaal Olympisch Comité schreef dat er gesjoemeld moest zijn, omdat de heenwedstrijd nog met 3-0 werd gewonnen door fc Barcelona. De toen drieëntwintigjarige Samaranch werd door de autoriteiten tijdelijk verboden zijn beroep als journalist uit te voeren.

Toch uit ook Real Madrid in zijn geschiedenisboeken in diverse passages zijn ongenoegen over het Franco-regime. Zo werd ook Real-preses Rafael Sánchez Guerra in 1936 opgepakt en gevangen genomen door de nationalisten. Sánchez Guerra behoorde tot de republikeinse tegenstanders en werd gestraft. Voorzitter van Real Madrid of niet. Uiteindelijk overleefde de politicus de Spaanse Burgeroorlog en de heksenjacht van Franco wel. De kwalificatie Regime Team staat dan ook nog altijd hevig ter discussie. Madrilenen verwijzen graag naar de sportieve feiten van de eerste jaren na de dood van Franco in 1975. Van de eerste vijf Franco-loze landstitels gingen er vier naar Real Madrid en een naar stadgenoot Atlético Madrid. ´Dus hadden wij Franco helemaal niet nodig om kampioen te worden´, redeneert de Madrileen. ´Kun je nagaan hoe gehavend onze stad en club uit die oneerlijke strijd kwam´, countert de Catalaan.

De kans dat huursoldaten als Leo Messi en Cristiano Ronaldo dergelijke sentimenten zondagavond meewegen in hun sportieve drang om de ander hun wil op te leggen, is erg klein.

Zidane: “Als ik mijn zoon zie spelen, zie ik mezelf terug”

Zidane: “Als ik mijn zoon zie spelen, zie ik mezelf terug”

Enzo, de oudste zoon van de Franse vedette Zinedine Zidane, zal in de komende weken een uitnodiging ontvangen om deel uit te maken van het Spaanse jeugdelftal onder 17 jaar. Bondscoach Ginés Meléndez is overtuigd van de klasse van de 15-jarige speler uit de Real Madrid-jeugd. “We willen hem in oktober graag bij het team betrekken. We zullen deze wens met zijn vader overleggen.” Zidane, momenteel technisch adviseur bij De Koninklijke, begrijpt dat de Spaanse bond zijn zoon graag voor Spanje ziet uitkomen. “Enzo is zeer getalenteerd. Als ik naar hem op het veld kijk, zie ik mezelf spelen. Er is overigens nog helemaal geen sprake van een keuze tussen Frankrijk en Spanje. Tot op heden is hij nog door niemand geslecteerd.” François Blaquart, verantwoordelijk voor de jeugdselecties bij de Franse bond, vindt de voornemens van Spanje voorbarig. “Enzo Zidane moet zelf bepalen voor welk nationale team hij wil uitkomen. Elke vorm van druk op hem moet worden voorkomen.”

Zo vader, zo zoon: zoek de 10 verschillen: http://www.marca.com/tv/?v=JhnTdQtTbrQ

Real Madrid – Ajax in de vorige eeuw

Real Madrid Ajax 1967

Dat waren nog eens tijden. Zwart-wit-televisie, muziek op een cassettebandje en auto´s zonder airco. Het grote Ajax van Michels speelde tweemaal tegen de Koninklijke uit Madrid. De eerste keer aan de vooravond van de jarenlange zegereeks en de tweede ontmoeting in de herfst van de glorieperiode. Over de wedstrijd in het seizoen 1967-1968 staat in het boek ´De Koninklijke´:

De Europese kroon, die de club zo eigen was, werd begin jaren zeventig opgeëist door het Ajax van Michels, Cruijff, Swart en Keizer. Eind jaren zestig hadden de Amsterdammers, met Michels stevig aan het roer, hier en daar voor een stunt gezorgd. Zo werd het machtige Liverpool met 5-1 verslagen en bereikte het latere succeselftal in 1969 de finale. In het seizoen 1967-1968 speelde Ajax met een jonge Johan Cruijff in de eerste ronde tegen Real Madrid. Nadat de ontmoeting in het Olympisch Stadion in 1-1 was geëindigd, maakte coach Muñoz zich zorgen. Voor het eerst sinds jaren waren Los Blancos overdonderd door de tegenstander. Niet in resultaat uitgedrukt. Wel in mate van angst. Angst om al in de eerste ronde te worden uitgeschakeld. Het 4-2-4-systeem van Michels, de fitheid en met name het spel van de dan twintigjarige Cruijf. In de manier van voetballen en de wijze waarop de snelle, dunne spits van Ajax zich met zijn medespelers bemoiet doet de coach van Madrid denken aan de tien jaar eerder excellerende Di Stéfano. In het Bernabéu krijgt mandekker Zunzunegui de opdracht van zijn trainer om Cruijff overal te volgen. Geen moment mag de Spanjaard de pijlsnelle Nederlander uit het oog verliezen. Als Muñoz tijdens de rust in de kleedkamer zich hardop afvraagt waarom Zunzunegui Cruijff toch de gelegenheid had gegeven om de openingsscore voor te bereiden, blijft het stil. ‘Hij is niet hier, trainer’ antwoordt Pirri. ‘Wellicht is hij nog steeds die Nederlander aan het schaduwen.’ Muñoz draagt Pirri op om Zunzunegui te zoeken. De Spanjaard loopt rechtstreeks naar de kleedkamer van Ajax, opent de deur en ziet zijn teamgenoot op de bank naast Johan Cruijff zitten. Zunzunegui kijkt bloedserieus voor zich uit, Cruijff moet er net als de andere Ajacieden om lachen. De Amsterdamse kroonprinsen van het Europese voetbal trokken in het kasteel van de Spaanse koning aan het kortste eind en verloren met 2-1.

Bert Haanstra legde de Europa Cup-wedstrijd op film vas en maakte er een korte docu van: http://tinyurl.com/38dwfrs.

Die andere wedstrijd, waarin Ajax Real Madrid versloeg op weg naar de finale, kleineerde Gerrie Muhren de voormalige Europese grootmacht door de bal in alle rust vier keer hoog te houden: http://www.youtube.com/watch?v=Ai8VpY0rszE

De wedstrijd van 15 september 2010 zal een stuk anoniemer de geschiedenisboeken ingaan.

Real Madrid toont zwakte Nederlandse competitie aan

Champions League Real Madrid Ajax

Vooruit. Suarez ontbrak. En dat scheelt bij Ajax een slok op een borrel. Dat meegewogen heeft Ajax woensdag jl. niet kunnen aantonen waarom het thuishoort in de Champions League. Het haperende Real Madrid, lang niet  op het niveau waarop Mourinho het elftal wil laten acteren, was enkele maten te groot. De score (2-0) had zeker tweemaal zo hoog kunnen uitvallen. De spelers hijgden na afloop realistisch na. Uitblinker Stekelenburg: “Alleen tijdens een training heb ik het wel eens zo druk gehad als in deze wedstrijd”.

Zegt deze wedstrijd iets over het niveauverschil tussen de Primera Division en de Nederlandse competitie. Ja. Maar dat er een groot verschil is, is al veel langer bekend. Het was nu echter ook goed zichtbaar. Is de prestatie van Twente dan niet het signaal dat het wel meevalt met het lage niveau in de Lage Landen? Nee. Twente heeft een topprestatie geleverd op het moment dat Inter een snipperavond opnam.